راهکار رفع مشکل آنتن‌دهی در برج‌های مسکونی؛ از یک واحد تا پوشش کامل ساختمان

ضعف آنتن موبایل در برج‌های مسکونی یکی از مشکلات رایج ساختمان‌های چندطبقه است. ساکنان ممکن است در بعضی واحدها با قطع‌ووصلی تماس، کیفیت پایین مکالمه، سرعت نامناسب اینترنت موبایل یا نوسان شدید سیگنال مواجه شوند؛ درحالی‌که در پشت‌بام یا فضای بیرونی همان ساختمان، وضعیت آنتن‌دهی بهتر است.

این مشکل همیشه به معنای ضعف پوشش اپراتور در منطقه نیست. گاهی سیگنال در فضای بیرون قابل دریافت است، اما به دلیل سازه بتنی، میلگردهای داخل دیوار، شیشه‌های کم‌گسیل (Low-E)، فاصله از پنجره‌ها، ساختار آسانسور و تأسیسات فلزی یا موقعیت واحدها در طبقات مختلف، شدت و کیفیت سیگنال در داخل ساختمان کاهش پیدا می‌کند.

برای رفع اصولی مشکل آنتن‌دهی در برج‌های مسکونی، باید ابتدا مشخص شود که هدف، بهبود ارتباط موبایل در یک واحد است یا چند واحد و طبقه، یا اینکه کل ساختمان به یک سیستم پوشش‌دهی یکپارچه نیاز دارد.

در حالت اول، ممکن است یک دستگاه تقویت‌کننده خانگی پاسخ‌گوی نیاز باشد. برای چند واحد، می‌توان یک سیستم نیمه‌صنعتی با شبکه توزیع RF طراحی کرد. در پروژه‌های بزرگ‌تر نیز ممکن است استفاده از یک سیستم مرکزی صنعتی و زیرساختی مانند DAS (Distributed Antenna System) راهکار مناسب‌تری باشد.

نکته کلیدی این است که تعداد واحدها، نقشه ساختمان، وضعیت سیگنال ورودی، طول کابل‌ها، افت مسیر و محدوده پوشش مورد نیاز، همگی در انتخاب راهکار نهایی نقش دارند.

چرا آنتن‌دهی موبایل در برج‌های مسکونی ضعیف می‌شود؟

برای انتخاب راهکار مناسب، ابتدا باید علت ضعف آنتن‌دهی مشخص شود. استفاده از دستگاه تقویت‌کننده بدون بررسی شرایط رادیویی ممکن است به نتیجه مطلوب منجر نشود؛ به‌خصوص زمانی که مشکل اصلی، کیفیت پایین سیگنال ورودی یا تداخل رادیویی باشد.

۱. تضعیف سیگنال توسط سازه ساختمان

امواج رادیویی هنگام عبور از مصالح ساختمانی دچار افت می‌شوند. میزان این افت به فرکانس، نوع مصالح، ضخامت دیوار و ساختار ساختمان بستگی دارد.

عوامل مؤثر عبارت‌اند از:

• دیوارهای بتنی و بتن مسلح

• میلگردها و سازه‌های فلزی

• شیشه‌های دوجداره با پوشش فلزی یا Low-E

• دیوارهای متعدد بین فضای بیرونی و داخل واحد

• هسته مرکزی ساختمان، چاه آسانسور و فضاهای تأسیساتی

• موقعیت واحد نسبت به پنجره‌ها و نمای ساختمان

در نتیجه، ممکن است یک گوشی در بالکن سیگنال مناسبی داشته باشد، اما در اتاقی با فاصله از پنجره، ارتباط ضعیف‌تری برقرار کند.

۲. فاصله از سایت مخابراتی

برخی برج‌ها در مناطق شهری پرتراکم و برخی دیگر در حاشیه شهر یا نقاطی با پوشش رادیویی نامناسب قرار دارند. اگر سیگنال دریافتی در پشت‌بام نیز ضعیف باشد، طراحی سیستم دشوارتر می‌شود.

در این شرایط، صرفاً افزایش توان خروجی دستگاه تقویت‌کننده کافی نیست. ابتدا باید کیفیت سیگنال ورودی، باندهای قابل دریافت، موقعیت آنتن بیرونی و امکان دریافت سیگنال بهتر بررسی شود.

۳. تفاوت پوشش اپراتورها

ممکن است همراه اول در یک ساختمان سیگنال مناسبی داشته باشد، اما ایرانسل ضعیف‌تر باشد؛ یا شرایط برعکس باشد.

حتی برای یک اپراتور نیز ممکن است وضعیت باندهای مختلف یکسان نباشد. برای مثال، یک باند ممکن است پوشش بهتری داشته باشد، درحالی‌که باند دیگری کیفیت یا ظرفیت متفاوتی ارائه کند.

بنابراین، انتخاب دستگاه باید با توجه به باندهای فرکانسی مورد نیاز و وضعیت واقعی شبکه انجام شود؛ نه صرفاً بر اساس نام اپراتور یا تعداد خطوط آنتن روی گوشی.

۴. تداخل رادیویی و کیفیت پایین سیگنال

قدرت سیگنال به‌تنهایی معیار کافی برای ارزیابی کیفیت ارتباط نیست.

ممکن است گوشی سیگنال نسبتاً قوی دریافت کند، اما به دلیل تداخل، کیفیت پایین لینک رادیویی یا ازدحام شبکه، اینترنت مناسبی نداشته باشد.

برای بررسی دقیق‌تر، پارامترهایی مانند RSRP، RSRQ و SINR در شبکه LTE و پارامترهای متناسب با فناوری مورد استفاده باید بررسی شوند.

اگر مشکل اصلی تداخل یا ازدحام شبکه باشد، تقویت‌کننده لزوماً آن را برطرف نمی‌کند.

سه راهکار اصلی برای رفع مشکل آنتن‌دهی در برج‌های مسکونی

راهکار مناسب به محدوده پوشش مورد نیاز بستگی دارد. از نظر معماری، می‌توان پروژه‌ها را در سه گروه اصلی بررسی کرد.

راهکار اول: تقویت آنتن موبایل برای یک واحد مسکونی

اگر فقط یک واحد از برج با مشکل آنتن‌دهی مواجه باشد، معمولاً بررسی یک سیستم مستقل خانگی منطقی است.

در این روش، آنتن بیرونی یا Donor Antenna در محل مناسب نصب می‌شود و سیگنال دریافتی را از طریق کابل کواکسیال به دستگاه تقویت‌کننده منتقل می‌کند. سپس سیگنال از طریق یک یا چند آنتن داخلی در واحد توزیع می‌شود.

ساختار کلی سیستم:

Donor Antenna → Booster → Indoor Antenna

در واحدهای کوچک و با نقشه مناسب، ممکن است یک آنتن داخلی کافی باشد. در واحدهای بزرگ‌تر یا دارای اتاق‌های متعدد، احتمال دارد به چند آنتن داخلی و یک شبکه توزیع ساده نیاز باشد.

چه زمانی این روش مناسب است؟

• مشکل فقط در یک واحد وجود دارد.

• ساکنان یک واحد مشخص متقاضی بهبود آنتن‌دهی هستند.

• امکان نصب آنتن بیرونی مناسب وجود دارد.

• مسیر کابل‌کشی داخل واحد قابل اجرا است.

• نیازی به پوشش سایر واحدها وجود ندارد.

انتخاب کابل در سیستم خانگی

در برخی سیستم‌های کوچک، کابل RG6 می‌تواند گزینه مناسبی باشد؛ اما انتخاب آن باید با توجه به فرکانس کاری، طول کابل، مشخصات واقعی کابل و میزان افت مجاز انجام شود.

در فرکانس‌های بالاتر یا مسیرهای طولانی‌تر، افت کابل می‌تواند قابل‌توجه باشد. بنابراین نباید صرفاً بر اساس قطر کابل یا عنوان تجاری آن تصمیم گرفت.

مزیت اصلی این راهکار، استقلال سیستم هر واحد و محدود بودن محدوده اجراست. در مقابل، اگر تعداد زیادی از واحدهای برج مشکل مشابه داشته باشند، نصب سیستم‌های مستقل متعدد ممکن است از نظر تعداد آنتن‌های بیرونی، کابل‌کشی، نگهداری و هماهنگی فنی مناسب نباشد.

راهکار دوم: تقویت آنتن موبایل برای چند واحد یا چند طبقه

در برج‌هایی که چند واحد یا چند طبقه با مشکل آنتن‌دهی مواجه هستند، می‌توان یک سیستم مرکزی نیمه‌صنعتی طراحی کرد.

در این معماری، سیگنال از طریق آنتن بیرونی دریافت شده و پس از عبور از دستگاه تقویت‌کننده، به شبکه توزیع RF منتقل می‌شود. سپس سیگنال از طریق Splitterها، کابل‌ها و آنتن‌های داخلی به نقاط مورد نظر می‌رسد.

ساختار مفهومی:

Donor Antenna → Booster → RF Distribution Network → Indoor Antennas

شبکه توزیع می‌تواند برای هر طبقه، هر راهرو یا گروهی از واحدها طراحی شود.

برای مثال، ممکن است در هر طبقه چند آنتن داخلی نصب شود یا برای واحدهایی که پلان بازتری دارند، تعداد کمتری آنتن در نظر گرفته شود.

نقش Splitter در توزیع سیگنال

Splitter یا تقسیم‌کننده RF، توان ورودی را بین چند مسیر تقسیم می‌کند. این تقسیم توان رایگان نیست و با افت مشخصی همراه است.

در یک سیستم واقعی باید موارد زیر محاسبه شوند:

• افت تقسیم‌کننده‌ها (Splitter Insertion Loss)

• افت کابل‌ها (Cable Loss)

• افت کانکتورها و اتصالات

• توان قابل تحویل به هر آنتن

• سطح سیگنال مورد نیاز در نقاط پوشش

• تعداد انشعاب‌ها و طول هر مسیر

اگر شبکه توزیع بدون محاسبه طراحی شود، ممکن است یک آنتن سیگنال مناسبی دریافت کند، اما آنتن دیگری به دلیل طول کابل یا افت بیشتر مسیر عملکرد ضعیف‌تری داشته باشد.

انتخاب کابل برای چند واحد

در سیستم‌های نیمه‌صنعتی، به‌خصوص زمانی که مسیرها طولانی‌تر یا تعداد انشعاب‌ها بیشتر است، معمولاً بررسی کابل‌های کم‌افت‌تر مانند RG8 منطقی است.

بااین‌حال، RG8 یک مشخصه واحد و ثابت برای تمام کابل‌های موجود در بازار نیست. میزان افت باید از دیتاشیت همان کابل و در فرکانس کاری پروژه استخراج شود.

ممکن است در بخشی از مسیر، استفاده از کابل دیگری با مشخصات مناسب‌تر از نظر افت، قطر، انعطاف‌پذیری و شرایط نصب، انتخاب بهتری باشد.

مزایای سیستم مرکزی برای چند واحد

• امکان پوشش چند واحد با یک معماری مشترک

• کاهش نیاز به نصب سیستم مستقل برای هر واحد

• امکان طراحی پوشش طبقه‌به‌طبقه

• مدیریت متمرکز تجهیزات

• امکان توسعه شبکه توزیع در صورت پیش‌بینی صحیح زیرساخت

البته این روش نیازمند طراحی دقیق‌تر است و باید افت مسیرهای مختلف، ایزولاسیون و شرایط نصب آنتن‌ها بررسی شود.

راهکار سوم: تقویت آنتن موبایل برای کل برج

اگر هدف، پوشش بخش عمده‌ای از برج یا تمام ساختمان باشد، موضوع دیگر صرفاً نصب یک دستگاه تقویت‌کننده نیست؛ بلکه باید یک سیستم پوشش‌دهی رادیویی برای ساختمان طراحی شود.

در چنین پروژه‌ای ممکن است یک دستگاه صنعتی به همراه شبکه توزیع RF مورد استفاده قرار گیرد. در ساختمان‌های بزرگ‌تر یا پروژه‌هایی با نیازهای پیچیده‌تر، استفاده از DAS نیز قابل بررسی است.

معماری مفهومی سیستم:

Donor Antenna → Main Repeater / RF Source → Distribution Network → Indoor Antennas

در این ساختار، تعداد آنتن‌ها و نحوه توزیع سیگنال بر اساس نقشه برج، تعداد طبقات، راهروها، واحدها و محدوده‌های مورد نیاز تعیین می‌شود.

چرا کابل‌کشی در کل برج اهمیت زیادی دارد؟

در یک برج مسکونی، مسیر بین آنتن بیرونی و تجهیزات مرکزی ممکن است طولانی باشد. همچنین کابل‌های توزیع باید از رایزرها، مسیرهای تأسیساتی و طبقات مختلف عبور کنند.

هرچه طول کابل و فرکانس کاری بیشتر باشد، افت مسیر اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. به همین دلیل، انتخاب کابل باید با محاسبات لینک انجام شود.

در برخی پروژه‌ها استفاده از کابل کم‌افت مانند Heliax برای مسیرهای اصلی، به‌خصوص ارتباط بین آنتن گیرنده و دستگاه، می‌تواند گزینه مناسبی باشد.

بااین‌حال، استفاده از Heliax در تمام پروژه‌ها الزام مطلق نیست. انتخاب نهایی به طول مسیر، فرکانس، توان، افت مجاز، نوع کابل، شعاع خمش، کانکتورها، شرایط نصب و هزینه اجرا بستگی دارد.

ممکن است در یک پروژه، Heliax برای مسیر اصلی و کابل دیگری برای شاخه‌های کوتاه‌تر انتخاب شود.

چه زمانی سیستم صنعتی یا DAS منطقی‌تر است؟

• تعداد زیادی از واحدها به پوشش نیاز دارند.

• پوشش باید در چندین طبقه برقرار باشد.

• مسیرهای کابل‌کشی طولانی هستند.

• ساختمان دارای بخش‌های متعدد با نیازهای پوششی متفاوت است.

• مدیریت، نگهداری و توسعه زیرساخت اهمیت دارد.

• لازم است پوشش در نقاط مشترک مانند راهروها، لابی و طبقات خدماتی نیز طراحی شود.

انتخاب سیستم صنعتی یا DAS باید پس از بررسی فنی انجام شود؛ زیرا بزرگی ساختمان به‌تنهایی به معنی نیاز قطعی به DAS نیست.

DAS چیست و چه تفاوتی با کابل‌کشی معمولی دارد؟

DAS مخفف Distributed Antenna System یا «سیستم توزیع‌شده آنتن» است. این معماری برای توزیع سیگنال رادیویی در چندین نقطه از ساختمان استفاده می‌شود.

DAS یک نام کلی برای معماری توزیع است و بسته به نوع پیاده‌سازی، می‌تواند اجزای متفاوتی داشته باشد.

۱. سیستم توزیع غیرفعال (Passive DAS)

در یک Passive DAS، سیگنال RF از طریق کابل‌ها، Splitterها، Couplerها و آنتن‌های متعدد توزیع می‌شود. در این ساختار، شبکه توزیع بین منبع RF و آنتن‌ها عمدتاً از اجزای غیرفعال تشکیل شده است.

مزایا:

• ساختار نسبتاً ساده

• امکان استفاده از یک منبع RF مرکزی

• قابلیت توزیع سیگنال در چند طبقه

• امکان طراحی مسیرهای شاخه‌ای و رایزرهای عمودی

محدودیت‌ها:

• افت سیگنال در کابل‌ها و اجزای تقسیم

• افزایش پیچیدگی با بزرگ شدن ساختمان

• نیاز به محاسبه دقیق توان در هر شاخه

• نیاز به کنترل ایزولاسیون بین آنتن‌ها و آنتن Donor

برای بسیاری از پروژه‌های کوچک و متوسط، بررسی امکان استفاده از توزیع غیرفعال می‌تواند نقطه شروع مناسبی باشد.

۲. سیستم توزیع فعال (Active DAS)

در Active DAS، انتقال و توزیع سیگنال با استفاده از تجهیزات فعال انجام می‌شود. بسته به معماری سیستم، ممکن است سیگنال در بخش‌هایی از مسیر به شکل دیجیتال یا از طریق فیبر نوری منتقل شود و در نقاط دورتر، تجهیزات Remote Unit یا واحدهای رادیویی دوردست قرار گیرند.

مزایا و ملاحظات:

• امکان توزیع سیگنال در مسیرهای طولانی

• مناسب برای برخی ساختمان‌های بزرگ و پیچیده

• کاهش وابستگی به مسیرهای طولانی کابل کواکسیال RF در معماری‌های مبتنی بر فیبر

• نیاز به تجهیزات، طراحی، تأمین برق و نگهداری تخصصی‌تر

Active DAS معمولاً پیچیدگی و هزینه بیشتری نسبت به یک شبکه غیرفعال ساده دارد؛ بنابراین باید متناسب با ابعاد و الزامات پروژه انتخاب شود.

۳. کابل‌کشی مستقیم یا Point-to-Point

در برخی پروژه‌ها، به‌جای طراحی یک شبکه DAS گسترده، می‌توان از مسیرهای مستقیم یا انشعاب‌های محدود برای اتصال دستگاه به آنتن‌ها استفاده کرد.

این روش برای تعداد محدودی آنتن یا مسیرهای ساده می‌تواند مناسب باشد؛ اما با افزایش تعداد طبقات و شاخه‌ها، مدیریت افت مسیر و توزیع یکنواخت سیگنال پیچیده‌تر می‌شود.

نکته مهم این است که کابل‌کشی مستقیم، Passive DAS و Active DAS را نباید صرفاً بر اساس نام آنها انتخاب کرد. ابتدا باید معماری مورد نیاز، تعداد آنتن‌ها، طول مسیرها و سطح سیگنال مورد انتظار مشخص شود.

انتخاب RG6، RG8 و Heliax برای برج مسکونی

کابل کواکسیال یکی از اجزای مهم سیستم تقویت آنتن موبایل است. انتخاب نامناسب کابل می‌تواند بخش قابل‌توجهی از توان RF را پیش از رسیدن به آنتن از بین ببرد.

این جدول به معنی آن نیست که RG6 همیشه فقط برای یک واحد، RG8 همیشه برای چند واحد و Heliax همیشه برای کل برج است. این تقسیم‌بندی صرفاً یک راهنمای اولیه برای بررسی گزینه‌هاست.

برای تصمیم مهندسی باید مشخصات دیتاشیت کابل در فرکانس مورد نظر، طول واقعی مسیر، تعداد اتصالات و افت مجاز محاسبه شود.

محاسبه افت کابل در طراحی سیستم

اگر افت کابل در فرکانس کاری برابر (L_c) دسی‌بل بر هر 100 متر باشد و طول مسیر (d) متر باشد، افت تقریبی کابل از رابطه زیر به دست می‌آید:

[
L_{\text{cable}} = L_c \times \frac{d}{100}
]

سپس باید افت کانکتورها، Splitterها و سایر اجزای مسیر نیز اضافه شود.

برای مثال، اگر یک مسیر طولانی بین آنتن بیرونی و دستگاه وجود داشته باشد، استفاده از کابل کم‌افت‌تر می‌تواند به بهبود بودجه لینک کمک کند. اما مقدار واقعی این بهبود باید با مشخصات فنی کابل‌های مورد مقایسه محاسبه شود.

چرا در برج‌های مسکونی انتخاب آنتن داخلی مهم است؟

انتخاب دستگاه مناسب تنها بخشی از طراحی است. نوع، محل و الگوی تشعشعی آنتن‌های داخلی نیز روی نتیجه نهایی اثر می‌گذارد.

بسته به شرایط ساختمان می‌توان از آنتن‌های سقفی، پنلی یا انواع مناسب دیگر استفاده کرد.

برای مثال:

• در راهروها و فضاهای مشترک، نوع آنتن باید با هندسه فضا هماهنگ باشد.

• در واحدهای مسکونی، محل نصب باید با چیدمان اتاق‌ها و دیوارها متناسب باشد.

• در طبقات متعدد، باید احتمال هم‌پوشانی و تداخل بین نواحی پوشش بررسی شود.

• در فضاهای بزرگ، ممکن است چند آنتن با توان توزیع‌شده مناسب، عملکرد بهتری از یک آنتن با پوشش نامتوازن داشته باشند.

تعداد آنتن‌ها نباید صرفاً با یک قاعده ثابت مانند «هر طبقه دو آنتن» تعیین شود. این تعداد به پلان، سطح سیگنال هدف، نوع آنتن، افت مسیر و شرایط انتشار داخل ساختمان بستگی دارد.

اهمیت Isolation و جلوگیری از Oscillation

یکی از مهم‌ترین ملاحظات در سیستم‌های تقویت‌کننده موبایل، ایزولاسیون بین آنتن Donor و آنتن‌های سرویس یا داخلی است.

اگر بخشی از سیگنال خروجی دوباره توسط آنتن Donor دریافت شود، ممکن است حلقه فیدبک رادیویی ایجاد شود. این پدیده که Oscillation نامیده می‌شود، می‌تواند باعث ناپایداری سیستم، کاهش بهره مؤثر یا ایجاد اختلال در عملکرد شود.

در برج مسکونی، به‌خصوص در پروژه‌هایی با چند آنتن داخلی و توان خروجی بالاتر، باید موارد زیر بررسی شوند:

• فاصله و جهت آنتن Donor نسبت به آنتن‌های سرویس

• جداسازی رادیویی مناسب بین آنتن‌ها

• جهت‌گیری آنتن بیرونی

• بهره و الگوی تشعشعی آنتن‌ها

• تنظیم بهره دستگاه

• عملکرد ALC و AGC در صورت وجود

• شرایط نصب و بازتاب سیگنال از سازه‌های اطراف

وجود مدارهای کنترل بهره در دستگاه جایگزین طراحی صحیح Isolation نیست.

توان دستگاه چگونه انتخاب می‌شود؟

انتخاب دستگاه 1 وات، 3 وات، 10 وات یا توان‌های بالاتر باید بر اساس طراحی RF انجام شود، نه فقط تعداد واحدها.

توان خروجی بیشتر لزوماً به معنی پوشش بهتر یا اینترنت سریع‌تر نیست. توان مورد نیاز به عواملی مانند موارد زیر بستگی دارد:

• سطح سیگنال ورودی

• بهره آنتن Donor

• افت کابل ورودی

• توان خروجی واقعی دستگاه

• افت شبکه توزیع

• تعداد و نوع آنتن‌های داخلی

• محدوده پوشش

• شرایط انتشار داخل ساختمان

• نیازهای لینک پایین‌رو و بالارو

در یک سیستم چندآنتنه، باید توان قابل تحویل به هر شاخه بررسی شود. همچنین لازم است عملکرد مسیر بالارو (Uplink) در کنار مسیر پایین‌رو (Downlink) ارزیابی شود.

دستگاهی که در پایین‌رو توان بالایی دارد، الزاماً تضمین نمی‌کند که ارتباط بالارو گوشی با شبکه نیز در همه نقاط مناسب باشد.

آیا تقویت آنتن موبایل باعث افزایش سرعت اینترنت می‌شود؟

تقویت آنتن موبایل می‌تواند در شرایط مناسب به بهبود کیفیت ارتباط رادیویی کمک کند؛ اما افزایش سرعت اینترنت تضمین‌شده نیست.

سرعت نهایی علاوه بر کیفیت سیگنال، به عواملی مانند ظرفیت سایت، تعداد کاربران، پهنای باند، باند فرکانسی، فناوری شبکه، کیفیت لینک بالارو و پایین‌رو و شرایط شبکه اپراتور بستگی دارد.

اگر مشکل اصلی ازدحام شبکه باشد، افزایش قدرت سیگنال به‌تنهایی ظرفیت سایت را بیشتر نمی‌کند.

به همین دلیل، در ارزیابی پروژه باید علاوه بر قدرت سیگنال، کیفیت آن نیز بررسی شود.

مراحل طراحی و اجرای سیستم تقویت آنتن در برج مسکونی

یک پروژه اصولی بهتر است در چند مرحله انجام شود.

مرحله اول: برداشت اطلاعات پروژه

در این مرحله مشخص می‌شود که چه تعداد واحد، طبقه و فضای مشترک به پوشش نیاز دارند.

اطلاعات مورد نیاز عبارت‌اند از:

• نقشه معماری ساختمان

• تعداد طبقات و واحدها

• مسیرهای رایزر و کابل‌کشی

• محل احتمالی نصب آنتن Donor

• محل دستگاه مرکزی

• نقاط دارای ضعف آنتن‌دهی

• اپراتورها و سرویس‌های مورد نیاز

مرحله دوم: بررسی سیگنال ورودی

در محل‌های مناسب نصب آنتن بیرونی، وضعیت اپراتورها و باندهای قابل دریافت بررسی می‌شود.

در صورت امکان، پارامترهایی مانند RSRP، RSRQ، SINR، Band و شناسه‌های سلولی ثبت می‌شوند تا انتخاب آنتن و دستگاه بر مبنای داده‌های واقعی باشد.

مرحله سوم: تعیین معماری سیستم

بر اساس محدوده پوشش، یکی از گزینه‌های زیر یا ترکیبی از آنها بررسی می‌شود:

• سیستم مستقل برای یک واحد

• سیستم مرکزی برای چند واحد

• شبکه توزیع غیرفعال

• سیستم DAS

• سیستم فعال یا فیبرمحور برای پروژه‌های بزرگ‌تر

مرحله چهارم: محاسبه Link Budget

در این مرحله، توان خروجی، بهره آنتن‌ها، افت کابل، افت Splitterها و سایر اتصالات محاسبه می‌شوند.

هدف این است که توان قابل تحویل به آنتن‌ها و سطح سیگنال مورد انتظار در نقاط پوشش مشخص شود.

مرحله پنجم: نصب و تنظیم

پس از اجرای کابل‌کشی و نصب آنتن‌ها، سیستم باید تنظیم و از نظر پایداری بررسی شود.

در این مرحله، ایزولاسیون، بهره دستگاه، عملکرد کنترل خودکار بهره و وضعیت مسیر بالارو و پایین‌رو اهمیت دارند.

مرحله ششم: آزمون نهایی پوشش

در پایان باید نقاط هدف در طبقات و واحدها بررسی شوند.

ارزیابی نباید صرفاً به تعداد خطوط آنتن گوشی محدود شود. در صورت امکان، کیفیت سیگنال، پایداری تماس و عملکرد دیتا نیز در نقاط مختلف آزمایش می‌شود.

نکات مهم پیش از اجرای پروژه

در برج‌های مسکونی، اجرای سیستم تقویت‌کننده باید با توجه به مقررات و الزامات فنی محل پروژه انجام شود. پیش از نصب، مجاز بودن تجهیزات و شیوه بهره‌برداری از آنها و در صورت نیاز هماهنگی با اپراتور یا مرجع ذی‌صلاح باید بررسی شود.

همچنین باید مسیر کابل‌ها، رایزرهای مشترک، الزامات ایمنی ساختمان، حفاظت تجهیزات و امکان دسترسی برای نگهداری در طراحی لحاظ شوند.

اگر پروژه برای چند اپراتور یا چند فناوری شبکه طراحی می‌شود، لازم است سازگاری تجهیزات با باندهای مورد نیاز و شرایط شبکه بررسی شود.